PRAWO

prawo

Przepisy regulujące zjawisko stalkingu (choć sama nazwa "stalking" nie jest używana w polskim prawodawstwie) weszły w życie w czerwcu 2011 r. wraz z nowelizacją kodeksu karnego. Zostały umieszczone w rozdziale poświęconym przestępstwom przeciwko wolności.
Chodzi dokładnie o art. 190a, w którym pojawiła się definicja nowego typu czynu zabronionego oraz informacja o konsekwencjach karnych, jakie grożą osobie dopuszczającej się tego przestępstwa. Jego treść jest następująca:

§ 1. Kto przez uporczywe nękanie innej osoby lub osoby jej najbliższej wzbudza u niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia lub istotnie narusza jej prywatność, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
§ 2. Tej samej karze podlega, kto, podszywając się pod inną osobę, wykorzystuje jej wizerunek lub inne jej dane osobowe w celu wyrządzenia jej szkody majątkowej lub osobistej.
§ 3. Jeżeli następstwem czynu określonego w § 1 lub 2 jest targnięcie się pokrzywdzonego na własne życie, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.
§ 4. Ściganie przestępstwa określonego w § 1 lub 2 następuje na wniosek pokrzywdzonego.
Warto przy tym dodać, że w przypadku, gdy działania stalkera doprowadziły ofiarę do próby samobójstwa, przestępstwo jest ścigane "z urzędu".

W myśl znowelizowanych w 2011 roku przepisów kodeksu karnego (art. 41a) sąd może ponadto nałożyć na stalkera zakaz zbliżania się, kontaktu czy przebywania w bezpośrednim otoczeniu pokrzywdzonego.